Lange solo van Elizabeth Armitstead

25 Maart 2012

WEVELGEM – De Britse kampioene Elizabeth Armitstead heeft na een solo van bijna veertig kilometer de allereerste editie van Gent-Wevelgem voor vrouwen gewonnen. In de sprint voor de tweede plaats versloeg de Nederlandse Iris Slappendel de Belgische Jessie Daams, een ploeggenote van Armitstead bij Team AA Drink-Leontien.

De eerste dertig kilometer van de in Middelkerke gestarte wedstrijd reden de vrouwen in groep, daarna zorgden De Moeren voor de eerste serieuze verbrokkeling. Het peloton viel uiteen in een viertal groepen. Een eerste omvatte goed vijftig rensters en toen die 45 seconden uitliepen op het tweede peloton, leek de eerste grote schifting al een feit. Toch slaagde de tweede groep er nog in om terug te keren, maar op dat moment zaten we al heel dicht bij de heuvelzone. Op de Baneberg, op 45 kilometer van de finish, trok Armitstead in de aanval. Voormalig Belgisch kampioene Liesbet De Vocht kon aansluiten in de afdaling, maar op de al snel volgende Kemmelberg moest ze de Britse opnieuw laten gaan. De Vocht kreeg even later het gezelschap van Lise Nostvold, Slappendel en Armitsteads ploeggenotes Daams en Kirsten Wild. Met die twee stoorzenders erbij kwamen ze geen seconde dichterbij. Armitstead bleef constant met driekwart minuut voorsprong rondrijden, de vijf hadden veel minder bonus ten opzichte van een eerste groep van zowat dertig rensters. In de slotkilometers moesten De Vocht en Wild hun gezellen laten gaan, de andere drie bleven in de Vanackerestraat nog net uit de greep van die eerste groep.

“Het was inderdaad ver om alleen door te gaan”, zei Armitstead. “Zonder de aanmoedigingen van het vele publiek aan de kant van de weg was het me wellicht ook niet gelukt, want zo super waren mijn benen nu ook weer niet. Vanochtend voelden ze zelfs helemaal niet goed aan, maar gelukkig was dat al veel verbeterd op het moment dat we aan de heuvels moesten beginnen. Toen De Vocht na de Baneberg bij me kwam, zat ik goed want naast mijn ploeg zou ook Rabobank dan niet rijden in de groep. Op de Kemmelberg moest ze echter lossen. Beneden was de kloof te groot om haar nog op te wachten. Ik ben dan maar doorgegaan. Lukte het niet, dan hadden we nog altijd Kirsten Wild voor de sprint. De situatie was met andere woorden ideaal voor ons.”

Jessie Daams mocht als enige landgenote op het podium. “Het was nipt, maar ik ben heel tevreden met de derde plaats, zeker omdat met Elizabeth een ploeggenote won. Onze ploeg staat er. Na een week samen te zijn geweest, is onze band nog sterker geworden. Dat bleek vandaag ook in de wedstrijd. Na de heuvelzone kwamen we in een ideale situatie terecht, met Elizabeth vooraan en ik en Kirsten in het achtervolgende groepje.”

Daams had op dit moment net zo goed in Australië kunnen zitten voor het WK piste, maar omdat de Belgische achtervolgsters niet meer in aanmerking komen voor een olympisch ticket ging dat reisje niet door. “Echt jammer vind ik dat niet”, aldus Daams. “Na mijn sleutelbeenbreuk in december had ik me er al bij neergelegd dat het olympische verhaal uit was. Ik heb de knop omgedraaid en concentreerde me van dan af op deze wegcampagne en mijn nieuwe ploeg. Zelf mik ik in de eerste plaats op de Waalse Pijl. Het werk op de piste laat ik nu zeker een tijdje aan mij voorbijgaan. Misschien dat ik tegen de volgende Spelen nog eens terugkeer, maar de jaren ertussen wil ik op de weg focussen.”