Gent-Wevelgem, anno 1992, Mario Cipollini werd na declassering van Abdoujaparov tot winnaar uitgeroepen. Gent-Wevelgem, anno 1993, de droom van Super Mario, om in een regelmatige spurt opnieuw met de zegebloemen te zwaaien, ging in vervulling. Negen jaar later was de rapste sprinter van zijn generatie opnieuw aan het feest in de Vanackerestraat. Ditmaal niet in een massasprint maar in een duel met vier medevluchters. Op het verraderlijk plat tussen Kemmel en Wijtschate reed Cipo tegen een forse tegenwind in de langste spurt uit zijn carrière. Na een kilometerslange achtervolging slaagde hij in zijn eentje erin om aansluiting te krijgen met Fred Rodriguez, George Hincapie, Hendrik Van Dyck en Martin Hvastija. In de sprint had hij ruim de tijd om met beide armen in de lucht zijn zebrashirt te showen. Zes maanden later beleefde de excentrieke Toscaan de opperste gloriedag uit zijn carrière. Voorbeeldig gegangmaakt door de squadra-azzuri reed hij tijdens het wereldkampioenschap in Zolder precies 150 meter aan de leiding. Juist genoeg om wereldkampioen te worden. Winnaars van Gent-Wevelgem en wereldkampioenen, ze passen bij elkaar als twee trommelstokken.

